บทที่ 2 ไม่อยากอยู่ที่นี่
จารุวีย์ได้แต่บ่นกับตัวเองเพราะเธอทั้งเกรงใจและอึดอัดที่จะต้องอยู่กับคนอื่น แต่ดาราวรรณก็เหมือนญาติของเธอคนหนึ่งเพราะสนิทกันมากกับแม่ของเธอแต่ก่อนไปมาหาสู่กันอยู่ด้วยกันเหมือนครอบครัวเดียวกันครอบครัว ที่สำคัญเธอของเธอเป็นห่วงเธอมากไม่อยากให้อยู่คนเดียวเธออ่อนต่อโลกเกินไป
คืนวันศุกร์ ..
“หนูจาร์พรุ่งนี้ไปเที่ยวทะเลกับน้านะ น้าจองโรงแรมไว้แล้ว”
“พรุ่งนี้เหรอคะ จาร์ไม่ไปได้ไหมคะรอคุณแม่มาก่อนค่อยไป”
“ไปเถอะนะน้าจองโรงแรมไว้แล้ว ไปเปิดหูเปิดตา”
“ก็ได้ค่ะคุณน้า ว่าแต่ไปกี่คนคะ?”
“สี่คนจ๊ะ หนูจาร์,น้า และก็พี่ภูกับแฟนเขา”
“อ่อค่ะ พรุ่งนี้เจอกันค่ะคุณน้า กู๊ดไนท์นะคะ” นี่ฉันต้องไปเที่ยวกับพวกเขาจริงๆ เหรอเนี้ยไม่คุ้นชินกับใครเลยถึงเขาจะดีกับฉันก็เถอะ แต่มันก็ไม่คุ้นอยู่ดีเมื่อไหร่นะที่คุณแม่จะรีบมาสักที
ยิ่งฉันต้องไปกับคนที่เหมือนจะไม่ค่อยชอบขี้หน้าฉันยิ่งอึดอัดไปใหญ่ ทนๆ เอาก่อนละกัน
วันรุ่งขึ้น…
“หนูจาร์เตรียมของเสร็จยัง” ดาราวรรณถามเพราะใกล้ถึงเวลาที่จะไปแล้ว
ส่วนด้านภูริทัตก็ไปรับข้าวฟ่างมาถึงบ้านแล้ว ตอนนี้ก็เหลือแค่จารุวีย์ที่ยังไม่ออกจากห้องมาดาราวรรณจึงเดินไปตามสักครู่จาร์ก็ออกจากห้องมา ออกมาด้วยชุดสีชมพูสวยน่ารักยิ่งเป็นคนที่ขาวมากๆ บวกกับตัวเล็กเป็นที่น่าดึงดูดของผู้ชายมาก
แต่แปลกตรงที่ไม่ได้ถูกตาถูกใจกับภูริทัตเลยเพราะในสายตาเขามีแค่ข้าวฟ่างคนเดียว เขาเป็นผู้ชายที่มั่นคงกับความรักมากเขามีแค่รักแรกรักเดียวกับข้าวฟ่างแค่คนเดียว
และเมื่อทุกคนขึ้นรถแล้วรถก็ออกไปซึ่งที่ๆ เขาจะไปก็คือทะเลหัวหิน เขานั่งรถที่บ้านไปซึ่งดาราวรรณได้จองโรงแรมไว้สำหรับสี่ห้องเพราะเขาให้เกียรติข้าวฟ่างที่ยังไม่ได้แต่งงานกับภูริเลยยังไม่ให้นอนด้วยกันแต่อีกไม่นานเขาก็จะแต่งงานกันแล้ว
ถึงทะเลแล้ว
คนขับรถก็เอาของไปเก็บและดาราวรรณก็พาจารุวีย์ไปเดินเล่นที่ริมทะเลคลื่นลมที่ซัดมาเป็นบรรยากาศที่ดีมากจารุวีย์ได้ออกมาแบบนี้ทำให้เธอผ่อนคลายอย่างมากเดินเล่นชิวๆ บนหาดทราย
ส่วนด้านภูริทัตกับข้าวฟ่างก็ไปเดินเล่นอีกมุมหนึ่งแวะทานอาหารเล่นกับ….จนถึงเวลาค่ำๆ ด้านดาราวรรณก็จัดปาร์ตี้สำหรับการต้อนรับจารุวีย์ มีเครื่องดื่มไวน์และเครื่องดื่มอื่นๆ
“หนูจาร์ดื่มไวน์เป็นไหมลูก?”
“ได้นิดหน่อยค่ะ แต่ไม่ค่อยถนัด” จารุวีย์เคยดื่มสังสรรค์กับเพื่อนๆ ของเขาตอนอยู่ที่เมืองนอกแต่ดื่มไม่ค่อยเก่งเวลาเมาแล้วจะไม่ค่อยมีสติ
“วันนี้น้าสั่งมาให้หนูดื่มเพื่อฉลองเป็นการต้อนรับหนูนะ แต่น้าดื่มไม่เป็นเท่าไหร่แต่คิดว่าหนูเป็นวัยรุ่นน่าจะชอบเลยจัดปาร์ตี้นี้มา”
“ได้ค่ะคุณน้า”
ด้านข้าวฟ่างแอบน้อยใจว่าจาร์เป็นใครกันนะทำไมคุณแม่ถึงคอยตามใจขนาดนี้
“ภูคะ น้องจาร์นี้ใครเหรอคะ?” ข้าวฟ่างกระชิบถาม
“อ่อเป็นลูกสาวของเพื่อนแม่ผมครับ แม่เธอฝากให้มาอยู่ที่บ้าน2เดือนเดี๋ยวแม่เธอตามมาจากเมืองนอก” ข้าวฟ่างได้ยินแบบนั้นก็ไม่สบายใจเพราะเธอเองก็รักภูริมากเหมือนกันกลัวว่าภูริจะหวั่นไหวเพราะจารุวีย์ทั้งสวยและน่ารักขนาดนั้นแต่เธอก็เก็บไว้คนเดียวเพราะก็กลัวว่าพูดไปจะทำให้ภูริลำบากใจ
เมื่อทุกคนดื่มไวน์อย่างสนุกสนานดาราวรรณก็ง่วงนอนและขอตัวไปนอนก่อน
“แม่ขอตัวไปนอนก่อนนะ ฝากภูแต่ข้าวดูแลน้องจาร์ด้วย”
“ได้ครับได้ค่ะแม่” ภูริและข้าวฟ่างตอบ
ด้านจาร์ก็เริ่มเมามากจนเริ่มไม่มีสติแล้วจึงขอตัวไปนอน ข้าวฟ่างก็เลยไปนอนพร้อมกับกับจาร์เพราะห้องอยู่ข้างๆ กัน ส่วนภูริทัตยังคงดื่มต่อ
และเมื่อภูริทัตเริ่มเมามากจนไม่ได้สติแล้วและเริ่มอยากนอนกับข้าวฟ่่างแต่ก็เข้าห้องผิดเข้าไปในห้องของจารุวีย์ ด้านในห้องก็มืดๆ และจารุวีย์ก็เมามากภูริทัตลงไปนอนกอดและมีอะไรกันกับจารุวีย์และหลับไปพร้อมกัน
#ตอนเช้า…
ก็อกๆๆ!!!!เสียงเคาะ
“ตาภูตื่นรึยังลูก?” เสียงของดาราวรรณถาม..ถามอยู่หลายรอบแต่ก็ไม่มีเสียงตอบรับเลยลองเปิดประตูเข้าไปแต่ก็ไม่พบภูริทัต
เลยเดินไปห้องของจารุวีย์
ก็อกๆๆ!!เสียงประตูห้องจารุวีย์ดังขึ้น
“หนูจาร์ตื่นรึยังลูก”
“…” ไม่มีเสียงตอบรับเพราะเพลียมากนอนดึก
“น้าขอเสียมารยาทเข้าไปนะ”
เสียงประตูเปิดออก….
“ตายแล้ว!!!! อะไรกันนี่”
ภาพที่ดาราวรรณเห็นก็คือ..จารุวีย์และภูริทัตไม่ได้ใส่เสื้อผ้าทั้งคู่และภูริทัตกำลังกอดจารุวีย์อยู่
ดาราวรรณ เขย่าปลุกทั้งภูริทัตและจารุวีย์ เมื่อทั้งสองตื่นขึ้นด้วยอาการเพลียก็ตกใจกันทั้งคู่เพราะเมื่อคืนเมามากจนไม่ได้สติ ภูริทัตตกใจมากเพราะกลัวว่าข้าวฟ่างจะรู้เรื่อง เพราะเขาแคร์ข้าวฟ่างมากคิดว่าถ้าข้าวฟ่างรู้เรื่องนี้ต้องเสียใจมากแน่ๆ
ติดตามตอนต่อไป
